Als ik medailles uit mocht delen dan wist ik het wel

Ik zou ze uitdelen aan o.a. de hellingmeesters.

Als je weet wat er vooraf moet gebeuren alvorens wij kunnen gaan hellingen dan begrijpen jullie wat ik bedoel. Vanaf 1 september ligt de intekenlijst op het havenkantoor en vanaf dat moment ontstaat er een bepaalde focus bij deze mannen en worden er op voorhand afspraken gemaakt hoe er ingedeeld gaat worden.

Zo proberen zij de schepen waar veel laswerk aan zit, zo te plaatsen, dat een ander daar geen last van heeft. Als na een maand de intekenlijst definitief gesloten is, gaan de heren bij elkaar zitten en worden de schepen verdeeld over de drie hellingplaatsen. De lengte en breedte spelen hierbij een grote rol.

Wanneer deze indelingslijsten klaar zijn moeten de hellingbanen, de lieren, en wagens gereed worden gemaakt. Smeren, verven, oliedruk controleren, zorgen dat er spuitwagens zijn etc. kortom best veel werk.Vervolgens moet een week voor het hellingen, schragen worden geplaatst. Ook dat heeft aardig wat voeten in de aarde mede omdat leden die er voor het eerst uitgaan en (nog)geen eigen schragen hebben, op schragen van een ander geplaatst moeten worden en dat is een uitzoekerij.

Dan komt de dag van de waarheid, een dag waar veiligheid hoog in het vaandel staat. De verantwoording is groot en de mannen staan op scherp. Vandaar dat ze zo gebeten zijn op het dragen van veiligheidsschoenen.

Als laatste spreken zij de leden toe en wijzen hen  op de verantwoording die zij hebben bij het uitvoeren van hun taak. Daarna volgen er twee dagen van hard werken, maar nu met zn allen samen.

Nadat alle schepen op de kant staan, moeten de materialen ook weer samen worden opgeruimd en zijn de hellingmeesters de laatsten die de werkplekken verlaten.

Als ik dan op zondagmiddag 10 november om 15.00 uur in de zon de plus minus 70 schepen op de kant zie staan en alles is in goede harmonie en zonder brokken verlopen, dan komt er een gevoel van trots bij mij op en denk ik dat hebben ze toch maar weer geflikt die gasten. Daarom verdienen zij die medailles.

De volgende medailles zou ik uitreiken aan het hydraulisch-team. Deze specialisten hebben de hellingwagens van de Piet Heijn, gerenoveerd. Tijdens het vaarseizoen hebben zij vele uren besteed aan het bouwen van een veiliger hefsysteem op de wagens en is hiermee een einde gekomen aan het gebruiken van de kleine losse cilinders.

Wat is onze vereniging toch rijk als je ziet wat we allemaal in huis hebben. Dat bleek al met de realisatie van de nieuwbouw maar hier zijn ook een paar gewiekste kanjers aan de gang geweest.

Grotere cilinders zijn aan de buitenzijden van de wagens gebouwd en ook onder de liften. Daar ging heel veel denkwerk aan vooraf en na het juiste ontwerp heeft ieder zich geëtaleerd in hun specialisme zoals tekenen, lassen,branden, snijden, boren, monteren, buigen van drukleidingen en koppelen en persen van deze leidingen. Er komt heel veel bij kijken maar ook zij hebben het geflikt. Ik voel zelfs ontroering als ik die tevreden koppies zie.

Het slot applaus is voor de koffiedames en alle andere leden die deze twee dagen keihard gewerkt hebben.

Tegen de leden die stress voelden bij sommige  commando’s,  zou ik willen zeggen:  Vergeet deze stress en bedenk, dat niet iedereen hetzelfde is en dat het altijd goed bedoeld is.

Uiteindelijk zijn we allemaal watersporters en is genieten het belangrijkste doel van de onze vereniging.

Een trotse havenmeester